गझल

प्राण थोडासा जळावा लागतो...

प्राण थोडासा जळावा लागतो...
मीलनासाठी दुरावा लागतो!
ताल का नुसतेच सांभाळायचे?
सूरही राणी जुळावा लागतो...

रक्तात साकळूया

आता असे जळूया
विश्वात दर्वळूया

पेटून आज दोघे
प्रेमात पाघळूया

उधाण

बेभान नाचणारे बेहोष घुंगरू मी
बेताल पावसाची का आर्जवे करू मी?
माझ्याच बासरीचे रानात सूर सार्‍या
सांगा कुणाकुणाचे वनवास मंतरू मी?

अंतरा

स्पंदनांचा आज माझ्या आसरा हो
तू सखे बागेत माझ्या मोगरा हो
शोधतो मी माझिया रूपास राणी
दर्पणी जो पाहतो तो चेहरा हो

स्वप्नास पांघराया...

ओठांस लाव राणी प्याला रिता कराया
ओतीन जीव माझा प्याला पुन्हा भराया

अमृताची खाण

शब्द माझा अर्जुनाचा बाण आहे
केशवाच्या बासरीचा प्राण आहे
झोकतो आहे जरी प्याले विषाचे
काव्य माझे अमृताची खाण आहे

शिल्पकार

झेलावयास माझी छाती तयार आता
घाला नव्या दमाने तुमचे प्रहार आता

साऱ्याच भांडणांचा बदलेल टोन आता

साऱ्याच भांडणांचा बदलेल टोन आता
मुघलांस मावळ्यांचे जातील फोन आता!

झेंडे जरी निराळे, अन घोषणा निराळ्या
नेते परस्परांचे होतील क्लोन आता

हळूहळू घरोघरी अमेरिका घुसेल...

हळूहळू घरोघरी अमेरिका घुसेल...
गिळून हाय भाकरी, पिझाच वावरेल

बनेल जीन्स हाच राष्ट्र-वेष आपुला
गुढीस वस्त्रही नवीन जीन्सचे असेल!

तुझी नजर...

असे जहालसे जहर तुझी नजर
मनात निर्मिते कहर तुझी नजर!

कितीक टाळलेस शब्द तू तरी
हळूच देतसे खबर तुझी नजर

पाने

Subscribe to गझल