अगदी ताजं लिखाण

तू खुले आकाश माझे, तू नवा विश्वास माझा (हजल)

तू खुले आकाश माझे, तू नवा विश्वास माझा
मी तुझ्यासाठी बुडवतो गायनाचा क्लास माझा

नेहमीची ही परीक्षा, तीच पुढल्या बेंचवरती
पाठ होते पाठ अन हुकतो सदा फस्क्लास माझा

आठवणींचा पाऊस

मी नसताना जेव्हा माझ्या गावी तू गेला असशील
बेभान होऊन दुपारभर माझ्या अंगणात कोसळला असशील.

सांग मला, मी नव्हतो म्हणून थोडं जास्त दाटलं होतं का?
अंगणामध्ये नेहमीपेक्षा पाणी जास्त साठलं होतं का?

साऱ्याच भांडणांचा बदलेल टोन आता

साऱ्याच भांडणांचा बदलेल टोन आता
मुघलांस मावळ्यांचे जातील फोन आता!

झेंडे जरी निराळे, अन घोषणा निराळ्या
नेते परस्परांचे होतील क्लोन आता

आयुष्यात पुन्हा रंग भरण्यासाठी (Video)

एक चहाचा कप

तिला दूरदेशी कुठेसं जायचं होतं
‘मला जाग येणार नाही, गजर लावतोस का?
उठवशील का मला? आणि चहा देशील करून?’, तिनं विचारलं…
'देतो की…’, गजर लावत लावत मी म्हणालो

मग उद्याची सकाळ अस्तित्वात नसल्याच्या आविर्भावात
आहे तो क्षण कुशीत घेऊन, आम्ही गाढ झोपून गेलो

मालक, मुकादम आणि मजूर!

कारखाना म्हणा, बांधकाम म्हणा किंवा सॉफ्टवेअर कंपनी
कोणत्याही कामाच्या ठिकाणी
काम करणाऱ्या माणसांचे प्रकार तीनच
मालक, मुकादम आणि मजूर!

आपल्याला आवडत असलेलं काम करण्यासाठी

आपल्याला आवडत असलेलं काम करण्यासाठी
आपल्या सर्व गरजा भागवण्या इतका मोबदला
आपल्यातल्या प्रत्येकालाच, आयुष्यभर मिळत राहिला
तर या पृथ्वीचा स्वर्ग होईल!
निदान आपल्यातल्या प्रत्येका पुरता....

गजरे

सिग्नलला गाडी उभी असताना
काचेपाशी गजरेवाला येतो
शेजारी 'मॅडम' आहेत बघुन
उगाच तिथे घुटमळतो
मी बायकोकडे बघतो
ती गजऱ्य़ांकडे बघत असते

रुचकर दिवाळी

आई गरमा गरम चकल्या तळत असताना
तिचं लक्ष नाहिये असं बघून
दोन चार चकल्या लंपास करणं
कढईत भाजत असलेल्या
बेसनाच्या घमघमाटानं अस्वस्थ होऊन
वळले जायच्या आधीच
वाटीमध्ये घेऊन ‘लाडू’ फस्त करणं

लहानपणीची दिवाळी

मातीच्या सिंहासनावर बसलेले
केवळ दाढी-मिशा-जिरेटोपामुळे ओळखू येणारे
मातीचेच शिवाजी महाराज
नाकांवर, मुंडशांवर टवके उडाले असूनही
जागोजाग पहारा देणारे मावळे

कोण खरे श्रीमंत?

मी नेहमीच्या दुकानात जातो, नेहमीचं वाणसामान घेतो
मी, 'किती झाले?' दुकानदार, '४७०'
मी ५०० ची नोट देतो। तो उरलेले पैसे परत देतो
मी न बघताच खिशात टाकतो

बापाचं हृदय

लवंगीच्या सरींचा एक आख्खा गठ्ठा
पूर्णपणे सुट्टा करून
त्यातला एक एक लवंगी
दुपारभर उडवत रहाणं
त्यातही शक्यतो प्रत्येक लवंगी
हातात पेटवून फेकणं

एक साधी दिवाळी

एक साधी दिवाळी
तिच्या आभाळभरून आठवणी!

लहानपणची फटाके-किल्ल्याची दिवाळी
तरुणपणीची मित्रांच्या कल्ल्याची दिवाळी

टेरेसचं दार

दहाव्या मजल्यावरचं
दहा बाय वीसचं माझं छोटंसं टेरेस
ओपन टू स्काय वगैरे
त्यात आम्ही हाैसेनं फुलवलेली
छोटीशी बाग
गुलाब, मोगरा, जाई, प्राजक्तापासून
शेवंती, झेंडू, सदाफुली आणि चाफाही!

शे दोनशेचा रुमाल

मी रुमाल विकत घेतो
माझ्या नेहमीच्या मॉलमधून
मुळात तो असतो कापूस
दूरवरच्या कुठल्या शेताततला

आजही पोहे सॉलिड टेस्टी झाले होते!

माझ्या सासर आणि माहेरच्या बहुसंख्य लोकांपेक्षा
जास्त शिकलेली, जास्त कमावणारी माझी बायको

तिलाही दरवेळी ताण येतो
माझ्या माहेरची लोकं
जेवायला येणार असतात तेंव्हा!

सिटी टुरिझम

प्राण्यांच्या काही टोळ्यांमध्ये
‘सिटी टुरिझम’ करण्याचं नवं फॅड आलंय!

येतात सिटी टुरिझम साठी
घोळकेच्या घोळके माकडांचे
बघतात टकामका
माणसं, रस्ते, बिल्डिंगा, वाहनं वगैरे
येतात दणादण झाडा-छपरांवर उड्या मारत
जातात कधी आपण होऊन, कधी हाकलल्या नंतर

सिद्धार्थ

एका भल्या पहाटे
एेश्वर्य ओसंडून वहाणाऱ्या महालात
निवांत निजलेल्या आपल्या बायको आणि मुलाकडे
शांतपणे पाठ फिरवून
सत्याचा शोध घेण्यासाठी बाहेर पडलेला
तेंव्हाचा सिद्धार्थ

एकच अंतिम सत्य...?

एका प्रसन्न सकाळी
टेरेसमधल्या जास्वंदाला आलेलं
टपोरं पिवळटसर केशरी फूल आणि त्यावरले दवबिंदू बघून
सुचायला लागतं काहीतरी
'पाकळ्यांवरी अवघडलेले दवबिंदूंचे मोती' वगैरे

एवढ्यात माझा मुलगा तिथे येतो,
तो ही ते फूल बघतो
'वॉव बाबा, कालच शाळेत सांगितलं
सरफेस टेन्शनमुळे पाण्याचे ड्रॉप्स बनतात
बघा त्या फुलावर आहेत...
काय सॉलिड ना!'

बायकोही येते
ती ही ते फूल बघते
'आहा! तुला सांगत होते ना
तो हाच केशरी रंग
अशीच साडी बघितली परवा मी
काय मस्त आहे ना!'

आली लहर, केला कहर....

भाऊ म्हंजे आपला जीव की प्राण
भाऊंसाठी सारी जिंदगी गहाण
भाऊंचा वाढदिवस म्हणजे कार्यच घरचं
भाऊंच्या खुशीसाठी 'होऊ दे खर्च'

ओंडक्यावरलं फुलपाखरू

उंच उंच वृक्षांनी भरलेल्या विस्तीर्ण जंगलात
मधेच कुठेतरी
निवांत पहुडलेला भला मोठा अोंडका
जगण्याचा भार असह्य होऊन
उन्मळून पडलेल्या एखाद्या महाकाय वृक्षाचा
कदाचित शंभरेक वर्षांचा

खऱ्या आणि खोट्याच्या व्याख्या

आजवर जे वाटलं ते लिहिलं
जसं वाटलं तसं लिहिलं
जे लिहिलं ते आॅनलाईनच पोस्ट केलं
कधी फोरम्सवर
कधी स्वतःच्या वेबसाईटवर
कधी फेसबूकवर

ग्लोबल घसा!

सकाळी उठल्या उठल्या
आसामातून आलेली चहा पावडर,
भिलवडी किंवा आणंद मधून आलेलं दूध,
भीमा-पाटस किंवा सांगलीतून आलेली साखर,
पानशेत-खडकवासल्यातून आलेल्या पाण्यात मिसळायची
आणि आखातातून-इराणमधून आलेल्या गॅसवर उकळून
त्याचा फक्कड चहा करुन प्यायचा

माणूस तसा प्रचंड कर्तुत्ववान प्राणी

माणूस तसा प्रचंड कर्तुत्ववान प्राणी
इतर प्राण्यांच्या तूलनेत
विशेष शारिरिक क्षमता नसतानाही
त्यानं जमीन व्यापली, समुद्र ओलांडले
आकाशाला गवसण्या घातल्या
अवकाशातही झेप घेतली

जादूचा फुगा

माझ्यापाशी एक जादूचा फुगा आहे
फुगवायला सोपा, फोडायला अवघड
कधी आला माझ्यापाशी?.... आठवत नाही
पण आठवतं तेंव्हापासून आहेच माझ्या सोबत

पाने